Dysputy Pitagorejskie

DYSPUTY PITAGOREJSKIE. Forma rozmów, interakcji i spotkań inspirująca do dostrzegania nowych, ukrytych i zapomnianych aspektów rzeczywistości.

 

Wszelkie myślenie realizuje  się w formach narzuconych przez język. Nasze postrzeganie i pojmowanie dokonuje się w ramach świata przez nas rozumianego, interpretowanego i nazwanego. Mowa jest organem poznawczym i przechowuje dla nas to rozumienie. Często mowa nieświadomie zawiera określoną interpretację bytu. Mowa teorii naukowej staje się organem, przy pomocy którego tak naprawdę postrzegamy świat, „Dopiero teoria powiada co się mierzy” (Einstein). Jeśli tak rozumie się język, to rozumie się również rolę rozmowy w dochodzeniu do prawdy, „Prawda poczyna się we dwoje” (Nietzsche). Chcemy takich rozmów, gdzie dzieje się prawda, „Istotna, byt trafiająca prawda powstaje dopiero w komunikacji” (Jaspers). Prawda dzieje się i powstaje między rozmawiającymi ludźmi. W rozmowie myśl nie jest przekazywana do drugiego jako gotowy twór. Jest to raczej zaczyn, impuls pobudzający nurt własnych myśli, w sposób niezwykle twórczy wychodzący poza słowa i myśli pierwszego z rozmówców. Chcemy takich rozmów. Dysputy pitagorejskie to rozmowy.

Pierwsze spotkanie z cyklu Dysput Pitagorejskich pt.”Nadzieje i zagrożenia świata wirtualnego”, 20 października 2015 r.

Drugie spotkanie z cyklu Dysput Pitagorejskich pt.”Samodzielność w świecie nauki”, 27 kwietnia 2016 r.

Trzecie spotkanie z cyklu Dysput Pitagorejskich pt.”Estetyka - kulturowe znaczenie piękna”, 1 czerwca 2017